ΜΠΙΜΠΙΛΑ
Στην ανατολική ακτή της Μεσογείου από τα πολύ παλιά χρόνια, τα ενδύματα, αλλά κυρίως τον λευκό ρουχισμό, τα στόλιζαν με μικρή δαντέλλα, που την έφτιαχναν με απλά υλικά και μέσα: μια βελόνα ραψίματος και ανάλογης ποιότητας και χρώματος, κλωστή.
Τη τεχνική αυτή συναντάμε διεθνώς με την ονομασία «Μεσογειακή δαντέλα», «Ούγια της βελόνας», «Αρμένικη δαντέλα» και βεβαίως «Μπιμπίλα», ονομασία που καθιερώθηκε και στην Ελλάδα.
Υπάρχουν θαυμάσια δείγματα αυτής της τεχνικής, σε όλες τις περιοχές της ανατολικής μεσογείου, με πολύ μεγάλη διάδοση όμως σε περιοχές της Ανατολίας (Μικρά Ασία), στην Κύπρο, στα Δωδεκάνησα (Ρόδο, Καστελλόριζο) αλλά και σε περιοχές του Λιβάνου και της Παλαιστίνης. Έτσι έφτασε και σε πολλά μέρη της Ελλάδας, και στόλισε περίτεχνα τις ενδυμασίες αρχικά, αλλά και τον λευκό ρουχισμό σε συνέχεια,
Η τεχνική της είναι απλούστατη και συνοψίζεται σε έναν «κόμπο». Όταν αποκτήσει κανείς της ευχέρεια του «κόμπου» έχει μάθει και την μπιμπίλα. Με τον κόμπο αυτό δημιουργούμε θηλιές, τις οποίες εναλλάσσουμε σε μέγεθος και σχήμα και δημιουργούμε την ατέλειωτη πλειάδα σχεδίων, που η δημιουργική μας φαντασία μπορεί να συνθέσει.
Έχουμε δύο ειδών κόμπους τον «απλό»(ή μονό) και τον «διπλό». Ο απλός είναι πιο εύκολος, αλλά ο διπλός είναι πιο εύχρηστος.
ΑΠΛΟΣ ΚΟΜΠΟΣ: κρατάμε την βελόνα με κατεύθυνση προς τα έξω στο ύφασμα (αντίθετα από την κατεύθυνση της βελόνας, όταν ράβουμε), και η κλωστή είναι πάνω από τη βελόνα. Αυτό είναι το μυστικό της βελονιάς αυτής. Αφήνουμε τη βελόνα στο ύφασμα και τυλίγουμε την άλλη άκρη της κλωστής,(αυτή δηλαδή που «ακουμπάει» στο ύφασμα) γύρω από την μύτη της βελόνας, αντίθετα από τη φορά των δεικτών του ρολογιού, από δεξιά και κάτω προς αριστερά και πάνω από δεξιά προς αριστερά, και προσεκτικά τραβάμε τη βελόνα και σφίγγουμε την κλωστή για να δημιουργηθεί ο «κόμπος» και με αυτό, η θηλιά. Αν θέλουμε μεγαλύτερη θηλιά τραβάμε την κλωστή προς τα δεξιά, αν μικρότερη προς τα αριστερά και αν είναι κανονικά, κάθετα στο ύφασμα.
Η βελόνα έχει κατεύθυνση προς τα «έξω» , αντίθετα από τον τρόπο που την κρατάμε στο ράψιμο ή στο κέντημα
Η κλωστή είναι «πάνω» από τη βελόνα.
Τυλίγουμε την κλωστή γύρω από τη βελόνα με κατεύθυνση από κάτω προς τα πάνω μία φορά , και σφίγγουμε με προσοχή παρατηρώντας ότι έχει δημιουργηθεί σχήμα του αριθμού 8.
ΔΙΠΛΟΣ ΚΟΜΠΟΣ: Γίνεται ακριβώς όπως και ο απλός, με τη διαφορά, ότι ενώ στον απλό κόμπο, την κλωστή την τυλίγουμε γύρω από τη βελόνα, ΜΙΑ ΦΟΡΑ, στον διπλό κόμπο, την τυλίγουμε από αριστερά προς τα δεξιά, και από πάνω προς τα κάτω, ΔΥΟ ΦΟΡΈΣ, και σφίγγουμε κανονικά και χωρίς κίνδυνο να μπερδευτεί η κλωστή. Αυτό είναι το πλεονέκτημα του διπλού κόμπου, που σημειωτέον είναι σχεδόν άγνωστος στην Ελλάδα, αφού οι παλιές τεχνίτριες, το κρατούσαν επτασφράγιστο μυστικό, και σχεδόν πάντοτε έδειχναν τον απλό κόμπο.
Τυλίγουμε την κλωστή στη βελόνα δύο φορές
Σχηματίζεται το οκτώ (8) και τραβάμε προσεκτικά την κλωστή, χωρίς φόβο να μπερδευτεί.
Έτσι σχηματίσθηκε ο τέλειος διπλός κόμπος
Αφού αποκτήσουμε εξοικείωση με τον κόμπο και πειραματιστούμε ώστε να πετύχουμε ομοιόμορφους κόμπους, όπως άλλωστε και με κάθε νέα τεχνική, που ξεκινάμε να ασχοληθούμε, τότε θα επιχειρήσουμε να διακοσμήσουμε με μία απλή «μπιμπίλα», ένα στρογγυλό κομμάτι υφάσματος, φροντίζοντας ώστε η κάθε επόμενη σειρά, να έχει λίγο μεγαλύτερες θηλιές από την προηγούμενη, έτσι ώστε να μη «σουρώνει» το εργόχειρό μας.
Η επόμενη προσπάθεια μας θα πρέπει να γίνει σε ένα παραλληλόγραμμο ύφασμα, στο ποίο θα δημιουργήσουμε μία δαντέλλα σχήματος τριγώνου με απλές και ομοιόμορφες θηλιές. Ξεκινάμε να δημιουργούμε θηλιές σε όλο το πλάτος του υφάσματος, και όταν τελειώσουμε, «επιστρέφουμε» μειώνοντας σε κάθε σειρά και μία θηλιά, έτσι ώστε να δημιουργείται το σχήμα του τριγώνου ή όπως έχει επικρατήσει να ονομάζεται «γωνία».
Δημιουργούμε μία σειρά θηλιές, πάνω στο ύφασμα. Είναι η «βάση» της εργασίας μας.
Γυρίζουμε το ύφασμα και συνεχίζουμε στην επόμενη σειρά ξεκινώντας στην πρώτη θηλιά με πολύ μικρή θηλιά ίσα-ίσα για να ξεκινήσουμε την δεύτερη σειρά.
Στην επόμενη σειρά έχουν μειωθεί οι θηλιές.
1η σειρά: 7 θηλιές
2η σειρά: 6 θηλιές
Συνεχίζουμε για να περάσουμε στην Τρίτη σειρά, με μικρή την πρώτη θηλιά και έτσι η Τρίτη σειρά θα έχει πέντε θηλιές.
Συνεχίζοντας φτάνουμε στην τελευταία σειρά, όπου έχουμε μία θηλιά και σχηματίσθηκε το «τρίγωνό». Μπορούμε να φτιάξουμε μερικά τέτοια τρίγωνα σε κάθε μία από τις δύο απέναντι πλευρές, και έτσι να διακοσμήσουμε το ύφασμα.
Με τον ίδιο τρόπο, μπορούμε να διακοσμήσουμε ένα τετράγωνο ύφασμα, στο οποίο όμως μπορούμε να δημιουργήσουμε τέσσερεις γωνίες, μία σε κάθε πλευρά, και με τον τρόπο αυτό, διπλασιάζουμε και διακοσμούμε το ύφασμα.
ΚΥΚΛΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ
Αφού καταφέρουμε και φτάσουμε στο επίπεδο αυτό, θα προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε και την άλλη τεχνική των κυκλικών μοτίβων , όπως φαίνεται και στο σχήμα, που ακολουθεί, ξεκινάμε με μία μεγάλη θηλιά γύρω από τον δείκτη του αριστερού μας χεριού, στον οποίο αρχίζουμε να κατασκευάζουμε 16 θηλιές ΙΔΙΟΥ ΜΗΚΟΥΣ. Σφίγγουμε την κεντρική θηλιά και δημιουργείται μία «μαργαρίτα», σε κάθε πέταλο της οποίας δημιουργούμε ένα κόμπο, έτσι ώστε να δημιουργηθούν 16 νέες θηλιές, που πατάνε πάνω σε κάθε «πέταλο», Μετά την τρίτη – τέταρτη σειρά, φροντίζουμε να μεγαλώνουμε το μήκος της κάθε θηλιάς, για να μη «σουρώνει το εργόχειρο.
Τυλίγουμε γύρω από το δάκτυλό μας την κλωστή, και αρχίζουμε να φτιάχνουμε στην κλωστή αυτή, θηλιές ίδιου μήκους (τον αριθμό που πρέπει να έχουμε, συνήθως 16 ή 24).
Σφίγγουμε την κεντρική (αρχική) θηλιά, και δημιουργείται η «μαργαρίτα».
Στις επόμενες σειρές συνεχίζουμε τις θηλιές μας, προσπαθώντας να μεγαλώνουν, σε κάθε επόμενη σειρά.
Για να προσθέσουμε κλωστή
Στην μπιμπίλα, πρέπει να ξέρουμε τον τρόπο, να προσθέτουμε κλωστή, έτσι ώστε, αφ’ ενός να είναι σταθερό και να μη ξηλώνεται, αφ’ ετέρου, να μη διακρίνεται η ένωση. Το μυστικό εδώ είναι ότι η ένωση γίνεται στην τελευταία θηλιά που κάναμε, στην ίδια θηλιά πλέκουμε με την νέα κλωστή, και εν συνεχεία αφού τραβήξουμε και σφίξουμε προσεκτικά και τις δύο άκρες (της προηγούμενης που τελείωσε και της νέας που τοποθετήσαμε), τις κόβουμε πολύ κοντά στον κόμπο, και χωρίς φόβο ότι μπορεί να ξηλωθεί. Μην προσπαθήσετε να τις στηρίξετε σε πλαϊνές θηλιές –όπως θα κάναμε σε οποιοδήποτε άλλο εργόχειρο-, γιατί δείχνει πολύ άσχημα.
Στην ίδια θηλιά στην οποία τελείωσε η κλωστή, αρχίζουμε να δουλεύουμε την νέα κλωστή. Με τον νέο κόμπο, πιάνουμε την άκρη της προηγούμενης κλωστής , και αφού σφίξουμε καλά, κόβουμε προσεκτικά και τις δύο άκρες πολύ κοντά στον κόμπο
Τελειώνει η κλωστή:
Όταν πλησιάζουμε να τελειώσει η κλωστή, δεν την κόβουμε αμέσως, αλλά μπορούμε να συνεχίσουμε, αφού στηρίξουμε με μία θηλιά στην άκρη της βελόνας, και έτσι να την χρησιμοποιήσουμε μέχρι να τελειώσει
Κρατάμε σταθερά τη βελόνα, και δημιουργούμε μία θηλιά με την κλωστή που έχει απομείνει.
Περνάμε τη θηλιά στην βελόνα
Σφίγγουμε τη θηλιά, περνώντας την ακριβώς έξω από το μάτι της βελόνας.
«Τρισδιάστατες» δημιουργίες με μπιμπίλα
Με την τεχνική της Μπιμπίλας μπορούμε να μάθουμε να δημιουργούμε πολύ όμορφα λουλουδάκια, με φύλα και με την εναλλαγή των χρωμάτων να έχουμε ατέλειωτους συνδυασμούς σχεδίων.
Η βασική τεχνική είναι η «σταθερή» βελονιά που θα σας δείξω στη συνέχεια.
Η «σταθερή βελονιά» με την οποία δημιουργούμε τρισδιάστατα λουλούδια, χρειάζονται μεγαλύτερη σταθερότητα, και γι αυτό, δεν γυρίζουμε το έργο, αντιθέτως «δουλεύουμε» πάντα προς την ίδια κατεύθυνση
Για το λόγο αυτό, μόλις φθάσουμε στην άκρη, επιστρέφουμε, στηρίζουμε την κλωστή στη πρώτη θηλιά και ξεκινάμε πάλι προς την ίδια κατεύθυνση
Στηρίζουμε την κλωστή πάντοτε με «διπλό» κόμπο
Κάθε διπλό κόμπο που κάνουμε, πιάνουμε τόσο την θηλιά όσο και την κλωστή.
Στο τέλος του τριγώνου, φέρνουμε την κλωστή στο ύφασμα .
Αυτή είναι η τυπική διαδικασία που ακολουθούμε πάντοτε για να δημιουργήσουμε τα τρισδιάστατα λουλουδάκια
Αφού μάθαμε τη βασική βελονιά του τρισδιάστατου μοτίφ, και τον τρόπο προσθήκης νέας κλωστής, αλλά και τον τρόπο εξοικονόμησης της κλωστής (ιδίως στην περίπτωση που χρησιμοποιούμε μεταξωτή ή άλλη πολύτιμη κλωστή), θα δείξουμε και 2-3 σχέδια, ο συνδυασμός των οποίων και η φαντασία μας, θα μας βοηθήσει να δημιουργήσουμε μεγάλη ποικιλία σχεδίων.
ΡΟΜΒΟΣ
Ξεκινάμε πάντα με μία θηλιά
Πάνω στην πρώτη θηλιά πλέκουμε δύο θηλιές.
Πάνω στις δύο θηλιές πλέκουμε τρείς θηλιές
Δηλαδή τελειώνοντας την κάθε σειρά προσθέτουμε και μία νέα θηλιά.
Έτσι ώστε να δημιουργείται ένα ανάποδο «ισόπλευρο» τρίγωνο.
Μόλις φτάσουμε στο επιθυμητό πλάτος του τριγώνου αρχίζουμε να αφαιρούμε από μία θηλιά σε κάθε σειρά, ώστε να φτάσουμε να κλείσουμε τον ρόμβο με μία θηλιά
Αν θέλουμε πλέκουμε ολόγυρα, μια σειρά θηλιών –μπορούμε και με άλλο χρώμα, όπως εδώ)
ΣΤΡΟΓΓΥΛΑ ΠΕΤΑΛΑ
Για να δημιουργήσουμε τα πέταλα των λουλουδιών, πρέπει να μάθουμε να φτιάχνουμε τα «στρογγυλά» πέταλα
Ξεκινάμε όπως και στον ρόμβο, από μία θηλιά
Πλέκουμε το ανάποδο «ισοσκελές» τρίγωνο, και όταν φτάσουμε στο επιθυμητό μέγεθος της βάσης του τριγώνου αρχίζουμε να μειώνουμε τις θηλιές.
Η μείωση εδώ είναι πιο απότομη ήτοι σε κάθε πλευρά μειώνουμε και από μία θηλιά
ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ
Για να σχηματισθεί τετράγωνο, δουλεύουμε όπως το τρίγωνο, αλλά δεν μειώνουμε τις θηλιές στις άκρες, αντιθέτως, σε κάθε αλλαγή σειράς, δεν περνάμε με μικρή θηλιά, αλλά με κανονική θηλιά, και έτσι έχουμε σε κάθε σειρά τον ίδιο αριθμό θηλιών σταθερά, μέχρι το τέλος.
Ξεκινάμε με τον αριθμό θηλιών που θέλουμε, και δημιουργούμε τη βάση.
Συνεχίζουμε την επόμενη σειρά με τον ίδιο αριθμό θηλιών.
Προσέχουμε σε κάθε πέρασμα από τη μία σειρά στην επόμενη, να δημιουργούμε κανονική θηλιά, ώστε να έχουμε σε κάθε σειρά τον ίδιο αριθμό θηλιών
Τελειώνουμε και ολοκληρώνουμε το τετράγωνο, μόλις φθάσουμε στο επιθυμητό μήκος
ΚΥΚΛΟΣ –ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ
Το κάθε λουλουδάκι μας χρειάζεται μία βάση για να δημιουργηθεί.
Το ονομάζουμε «κύκλο» ή «δαχτυλίδι»
Τυλίγουμε στο δάκτυλό μας την κλωστή.
Και κάνουμε μία θηλιά
Συνεχίζουμε φτιάχνοντας τόσες θηλιές, όσες χρειαζόμαστε για την δημιουργία του κύκλου
Έχουμε αυτή την τελική μορφή
ΚΑΛΥΚΑΣ
Για τον κάλυκα, ξεκινάμε κυκλικά συνήθως με 3 ή 4 θηλιές, και συνεχίζουμε τόσες σειρές όσο μήκος θέλουμε να έχει ο κάλυκας, ή ο μίσχος του «λουλουδιού»
Στήμονες
Για τους «στήμονες» του λουλουδιού φροντίζουμε να ξεκινήσουμε κυκλικά με τόσες θηλιές όσοι θέλουμε να είναι οι «στήμονες» (συνήθως πέντε).
Αφού δημιουργήσουμε τη «βάση» με τις πέντε θηλιές περνάμε στη δεύτερη σειρά, φτιάχνοντας πέντε μεγάλες θηλιές, με τόσο μήκος, όσο θέλουμε να εξέχουν οι στήμονες από τα πέταλα του λουλουδιού.
Θα πρέπει στην τελική μορφή να έχουμε αυτό το σχήμα.
Πιάνουμε και τις πέντε θηλιές μαζί, με μία θηλιά
Θα έχουμε αυτή τη μορφή
Συνεχίζουμε κάνοντας μερικές θηλιές έτσι ώστε να έχει «στέκεται» ο στήμονας
Σε κάθε θηλιά φτιάχνουμε μερικές μικρές θηλιές μεγέθους «κόμπου»
Με τον τρόπο αυτό ολοκληρώθηκε ο κάλυκας
ΠΩΣ ΕΝΩΝΟΥΜΕ ΤΑ ΠΕΤΑΛΑ
Πάνω στη βάση που έχουμε δημιουργήσει στηρίζουμε τα πέταλα, τα φύλλα τον μίσχο και ότι άλλο συνθέτει το λουλούδι μας.
ΕΝΩΣΗ ΚΑΛΥΚΑ-ΠΕΤΑΛΩΝ- ΜΙΣΧΟΥ-ΣΤΗΜΟΝΑ
Και θα έχομε αυτή τη διαδικασία
Γυρίζουμε ανάποδα το λουλούδι και με προσεκτικές βελονιές στηρίζουμε όλα τα τμήματα του λουλουδιού
ΔΕΙΓΜΑΤΑ ΜΟΤΙΦ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου